هنگامی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، عملیات نظامی علیه ایران را آغاز کرد، وعده داد که جنگ «خیلی سریع» پایان خواهد یافت؛ اما نزدیک به شش ماه بعد، نشانه چندانی از پایان آن دیده نمی‌شود.

در حالی که تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان دادن به درگیری‌ها ادامه دارد، طولانی شدن جنگ به‌تدریج هزینه‌های یک عملیات نظامی گسترده را آشکار می‌کند. فراتر از پیامدهای اقتصادی ناشی از محاصره تنگه هرمز از سوی ایران، نشانه‌های فشار در داخل نیروهای مسلح آمریکا نیز در حال نمایان شدن است؛ از خستگی نیروها و طولانی شدن مأموریت‌ها گرفته تا نگرانی‌های فزاینده درباره روحیه نیروهای مستقر در شناورهای دریایی خط مقدم.

ناو هواپیمابر هسته‌ای یواس‌اس آبراهام لینکلن (CVN-72) در ژانویه، همزمان با افزایش تنش‌ها میان آمریکا و ایران در اوایل سال جاری، به دریای عرب و نزدیکی سواحل ایران اعزام شد.

اگرچه این ناو هواپیمابر هسته‌ای می‌تواند بدون سوخت‌گیری مجدد تا ۲۰ سال در دریا باقی بماند، اما خدمه آن پس از بیش از ۲۰۰ روز بدون ورود به بندر، با مشکلاتی از جمله خستگی و مسائل مربوط به سلامت روان مواجه شدند.

در هفته‌های اخیر، رسانه‌های آمریکایی نگرانی فزاینده خانواده‌های نظامیان درباره شرایط داخل این ناو را برجسته کرده‌اند. این نگرانی‌ها شامل ادعاهایی درباره خستگی شدید، کمبود مواد غذایی، آلودگی آب، اختلال در ارسال مرسولات پستی و چندین مورد اقدام به خودکشی بوده است.

یکی از والدین یک نیروی مستقر در این ناو در ماه جولای در نامه‌ای به نشریه استارز اند استرایپس نوشت: پسرم در حال حاضر در آن کشتی است و شنیدن اینکه او و هم‌خدمتی‌هایش دائماً به پریدن از کشتی برای رهایی فکر می‌کنند، بسیار سخت است.

پنتاگون و نیروی دریایی آمریکا گزارش‌های مربوط به کاهش ذخایر این ناو و افزایش گرایش‌های خودکشی در میان نیروهای آن را رد کردند.

سه مقام آمریکایی که به‌صورت ناشناس با شبکه سی‌ان‌ان گفت‌وگو کردند، تأیید کردند که یکی از ملوانان ناو یواس‌اس آبراهام لینکلن در اوایل ماه جاری به دریا سقوط کرده است. به گفته منابع، این ملوان حدود یک ساعت پس از حادثه توسط یک بالگرد جست‌وجو و نجات متعلق به یگان هوایی نجات داده شد.

در جریان یک نشست عمومی در سن‌دیگو، شهر محل استقرار ناو هواپیمابر، همسر یکی از ملوانان به مقام‌های ارشد نیروی دریایی اطلاع داد که همسرش یادداشتی نوشته و در آن گفته است امیدوار است روز بعد از خواب بیدار نشود.

مرتبطTRT فارسی - مروری بر ۱۰۸ روز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران؛ از حملات اولیه تا توافق پایان جنگ

کاهش ذخایر موشکی و مهمات

ارتش آمریکا علاوه بر مشکلات مربوط به روحیه نیروها، با چالش‌های دیگری نیز مواجه است؛ چرا که تهران در برابر فشارهای ترامپ نشانه‌ای از تسلیم شدن نشان نداده و در عوض، شروط جدیدی را برای توافق احتمالی مطرح کرده است.

جنگ با ایران موجب کاهش قابل توجه ذخایر سامانه‌های موشکی آمریکا، از جمله پاتریوت و تاد شده و ارتش آمریکا همچنین ۲۵ درصد از پهپادهای ریپر خود را از دست داده است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره مسیر ادامه جنگ ایجاد کرده است.

برآوردهای اخیر نشان می‌دهد ارتش آمریکا بخش قابل توجهی از موشک‌های رهگیر پاتریوت و تاد خود را مصرف کرده است.

وضعیت در مورد موشک‌های دقیق و دوربرد، از جمله سامانه موشکی تاکتیکی ارتش آمریکا (ATACMS) و موشک‌های پریسیژن استرایک(PrSM)، حتی بحرانی‌تر است. منابع آشنا با داده‌های نظامی می‌گویند این موشک‌ها تقریباً به‌طور کامل مصرف شده‌اند.

پیش از جنگ، آمریکا ۲۳۳۰ موشک پاتریوت و ۴۵۲ موشک تاد در اختیار داشت. بر اساس گزارش اخیر مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS)، تا اواخر ژوئیه تعداد آنها به کمتر از هزار موشک رهگیر پاتریوت و بین ۲۳۴ تا ۲۷۸ موشک تاد کاهش یافته بود.

روزنامه واشنگتن پست اخیراً گزارش داد کاهش ذخایر موشکی باعث بروز اختلاف میان ترامپ و پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در کمپ دیوید در ایالت مریلند شده است؛ جایی که رئیس‌جمهور آمریکا هگست را متهم کرده بود که کاخ سفید را به‌درستی در جریان وضعیت زرادخانه نظامی قرار نداده است؛ هرچند کاخ سفید این گزارش را رد کرد.

تحلیلگران همچنین هشدار می‌دهند که بازسازی ذخایر موشکی آمریکا دشوار خواهد بود، هزینه سنگینی بر مالیات‌دهندگان آمریکایی تحمیل خواهد کرد و ممکن است سال‌ها زمان ببرد.

گزارش دیگری از CSIS نشان می‌دهد ارتش آمریکا تا دست‌کم اواسط سال ۲۰۲۹ قادر نخواهد بود ذخایر موشک‌های پاتریوت و تاد را به سطح پیش از جنگ بازگرداند.

برخی برآوردها حتی بدبینانه‌تر هستند؛ مؤسسه امریکن اینترپرایز با بررسی درخواست پنتاگون برای دریافت ۸۵۷ موشک رهگیر تاد، که برای دفاع در برابر موشک‌های بالستیک استفاده می‌شوند، برآورد کرده است که با نرخ تولید فعلی، تأمین تعداد مورد درخواست پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، حدود ۲۷ سال زمان خواهد برد.

از دید تحلیلگران، پیامدهای این وضعیت بسیار فراتر از هزینه‌های مالی جنگ است. ماه‌ها عملیات مستمر باعث کاهش ذخایر مهمات، تحت فشار قرار گرفتن منابع نظامی و آشکار شدن محدودیت‌های ظرفیت صنعتی دفاعی آمریکا شده است؛ آن هم در شرایطی که واشنگتن همزمان در تلاش است رقبایی مانند روسیه و چین را نیز مهار و بازدارندگی کند.

هگست پیش‌تر از کنگره خواسته است یک بسته بودجه اضطراری ۸۷.۶ میلیارد دلاری برای بخش دفاعی تصویب کند. او اعلام کرده است که آمریکا تاکنون ۳۷.۵ میلیارد دلار برای جنگ با ایران هزینه کرده و هشدار داده که ممکن است به بودجه بیشتری نیز نیاز باشد.