انسداد تنگه هرمز و بیثباتی در بازار جهانی، ضرورت بازنگری در نظام عرضه انرژی و تسریع گذار انرژی را از اولویتی اقلیمی به ضرورتی امنیتی تبدیل کرده است. در این میان، کشورهای آسیایی با چالش جدی انتخاب میان منابع ارزانقیمت و فناوریهای نوین روبرو هستند. این تحول راهبردی، اگرچه وابستگی به مسیرهای سنتی را کاهش میدهد، اما جهان را با چالش جدیدی به نام وابستگی به زنجیره تأمین انرژیهای پاک مواجه میسازد که مدیریت آن نیازمند توازنی هوشمندانه در دیپلماسی انرژی است.
